Tarjei Vågstøl

På måndag kjem FrP-koden av Magnus Marsdal ut, iallfall ifølgje forlaget. Denne veka har boka fått brei merksemd (sjå bokmelding).

Eg gler meg til å lesa boka. Det er ikkje så mykje fordi eg trur ho skal fortelja noko nytt (eg har inntrykk av at det er ei vidareføring av argument Marsdal har framført fleire gonger tidlegare), men fordi ei slik bok på sett og vis må innehalda eit slags program for venstresida. Det programmet kan gjerne vera implisitt, men ein analyse av Frp er interessant på grunn av spørsmålet «korleis kan me få Frp-veljarane til å lika oss i staden».

Det er iallfall vanskeleg å seia noko om boka før eg har lese henne. No har jo Frp-ordskiftet kome opp i Noregs Mållag òg, forresten. Dessutan kjem Magnus Marsdal på landsmøtet til Noregs Mållag for å snakka om Frp og distrikta, og det trur eg vert rasande festleg — eller, interessant, i det minste.

No veit eg kvifor ein skal skriva ei hovudoppgåve før ein vert cand. philol.

Det er fordi nyutdanna historikarar skal vita at det ligg utruleg mykje smerte bak ei samanhengande framstilling på over hundre sider. Dei skal vita at det er tungt å syta for at ein ikkje motseier seg sjølv, får med alle relevante fakta og ikkje rotar seg bort.

Bookends er eit fint hjelpemiddel som held orden på referansane mine, og DevonTHINK er greitt til å systematisera store mengder kjeldeopplysningar, men det finst ikkje eit verktøy i verda som kan ta smerta vekk frå det å skriva.

(Det fine katalogiseringssystemet til DevonTHINK braut forresten saman i møte med norske samansette og bøyde ord, berre så det er sagt).

Dei fleste veit det vel no, men Mozilla Thunderbird er altså ute i utgåve 2.0. Denne gongen på nynorsk òg, og det er jo ekstra stas.

Ålment sett er det slik at eg misliker dei fleste e-postprogram, men Thunderbird er det eg misliker minst. Det følgjer standardar, er rimeleg kjapt og taklar store e-postmapper (Apple Mail, til dømes, bryt nærast saman når det skal takla mapper med meir enn nokre tusen meldingar).

Akkurat som til Firefox er det ei rekkje programutvidingar ein kan installera. Eg greier meg med Enigmail, som legg til støtte for kryptering og signering med OpenPGP, og Nostalgy, som let meg flytta meldingar til mapper med eit par tastetrykk.

Den einaste som irriterer meg med Thunderbird 2.0 på Mac, er at det framleis har nokre quirks.

(1) det nyttar mykje Carbon-kode, noko som gjer at dei hendige tastebindingane frå Emacs (t.d. Ctrl-a/e for starten/slutten av linja) ikkje verkar (det gjer dei i Cocoa-program).

(2) Eg kan ikkje byta mellom opne vindauge med Eple+<, slik eg kan i andre program.

(3) Datoformatet er heilt avsindig, og eg får ikkje Thunderbird til å bruka formatet eg har definert for resten av OSX (ISO 8601).

Elles skreiv eg ein gong ei side om korleis eg har tilpassa TB. Mykje der er nyttig framleis. Men eg tør ikkje endra tastebindingane manuelt lenger, eg er redd det skal øydeleggja for noko, td. oppdateringar.

Det finst uendeleg med bloggar der folk skriv om ny teknologi, fortel om siste nytt frå heimen sin eller kommenterer dagsaktuelle politiske saker. Det er sjeldan eg ser historikarar som bloggar om fagfeltet sitt.

Peter Englund, som har spesialisert seg på populærhistorie om svensk 1700-tal, gjer det. Bloggen hans er ei fin blanding av personlege minner og observasjonar kring det å skriva historie.

Her, til dømes.

Så får me sjå om eg kan verta historikar, ein eller annan gong.

Då har eg frista å gjennomføra ei smertefri oppdatering til WordPress 2.1.3 på desse sidene; gje melding om det er noko som ikkje verkar som det skal.

Dessutan: Takk til Oddmund, som formidla kvar ein kunne finna dei norske språkfilene til WordPress. No har eg admin-grensesnittet på nynorsk, og eg trur det har dukka opp norske månadsnamn for lesarane òg.

Når april er ferdig, skal eg forresten aldri skriva hovudfagsoppgåve meir.

2007-03-22 skreiv eg:

Det hadde vore interessant om nokon hadde laga eit oversyn over korleis det gjekk med det mild sagt aparte BBS-miljøet rundt Bergen etter at Internet-hausten (nesten det same som atom-vinter) kom over det.

I påska har svensk-bergensaren Peter Sunde stått fram som talsmann for The Pirate Bay. Saman med broren dreiv han ein Amiga-BBS i Bergen, som vart lagt ned då dei flytte til Sverige (eg trur det må ha vore sumaren 1992 eller 1993).

Diverre kan eg ikkje hugsa kva BBSen heitte. Eg brukte ein del tid der, utan at eg hugsar noko meir av det, heller. Det var ein typisk “nattbase”, der BBS-maskina vart kopla til heimetelefon-linja om natta. Slike ordningar var vel fyrst og fremst aktuelle for ungar som ville driva eigen BBS, men ikkje hadde råd til ei eiga telefonlinje.

Skattejakta held fram.