Tarjei Vågstøl

Eg har lenge heva meg på den høge hesten min og tenkt at eg ikkje skulle byrja med twitter. Så slo det meg at dei fleste vitsane mine trass alt ikkje treng meir enn 140 teikn.

Så eg er på gli, altså. Eg vurderer ny teknologi.

Ben Goldacre på Bad Science (og i The Guardian) forklarar kvifor det er fånyttes å bruka “screening” for å avsløra terroristar: Uansett kor god test du lagar, så får du for mange falske positive.

Cory Doctorow skriv skjønnlitteratur om dette poenget, mellom anna i novella “Scroogled” og ungdomsromanen Little Brother.

Eg er veldig pliktoppfyllande, og har oppdatert WordPress til siste utgåva. Dei sa eg skulle gjera det. Denne gongen var det litt meir vanskeleg enn det plar vera, men eg trur det var fordi eg var lat og slumsen.

Elles oppsøkjer eg framleis ikkje det fine kultur- og debattmøte-tilbodet som eksisterer i hovudstaden, til trass for at eg, etter å ha vorte medlem på Underskog, burde vera meir enn nok informert om det. Ikkje oppsøkjer eg kafélivet eller shoppingtilbodet, heller. Når eg tenkjer etter, har eg heller ikkje nytta meg av det fine friluftstilbodet Lillomarka, rett utanfor stoveglaset, representerer. Iallfall ikkje sidan denne snøen kom.

Lenkja i dag er vel filesharer.org.

Vel, dersom de lurer på kven i all verda som sender inn spørsmål til FAQ-sida til ein TV-serie, så er det altså meg.

I fall nokon såg at bloggen min var “hacka” (altså, at tittelen var endra av nokon andre enn meg): No har eg endeleg teke meg på tak og oppdatert frå WordPress 2.3.3 til 2.6.2. Den nye utgåva av WordPress ser ålreit ut, sjølv om brukargrensesnittet er veldig “2006″ (masse AJAX og avrunda kantar). Det er uansett ikkje særleg viktig.

Sidan eg er så slapp med oppdatering av denne bloggen, vil eg dessutan seia:

Dei siste dagane har Dagbladet køyrt ei sak [1, 2] om at Cappelen har valt å nytta fvt/evt (i staden for f.Kr/e.Kr) i ei ny RLE-bok (RLE er det reformerte KRL-faget, som var det reformerte kristendomsfaget. Kanskje det liknar på det eminente faget “Livssyn”, eg veit ikkje). Saka kom først i DagenMagazinet, så eg lenkjer dit òg.

Ei rekkje politikarar stilte opp og fordømte. Piff.

Til denne saka vil eg melda:

1. Eg har skrive fvt/evt i minst tjue år. Men så er eg òg vaksen opp ein aktivt sekulær heim. I tale trur eg at eg seier “før/etter null”.
2. Helst ville eg gått inn for ei tidsrekning utan eit vilkårleg nullpunkt, men eg kan ikkje førestella meg korleis det skal gjerast.
3. Altså, nullpunktet kjem til å vera der ei god stund frametter. Det er verdsfemnande, på same måten som amerikansk engelsk er det: Sjølv dei som har eit anna null-år, veit utmerka godt kva for år det er i “vår” tidsrekning.
4. Sidan vi no har dette nullpunktet, tykkjer eg vi bør sekularisera det. Men eg ønskjer jo eit samfunn der religion er flytta heilt til privatsfæren og historietimane, og meiner det er ein uting at folk praktiserer religiøse ritual “utan å meina så mykje med det”.
5. Hurra for Cappelen!

Evt/fvt har sjølvsagt ingenting med toleranse å gjera, det er medviten sekularisering.

… eller sjøpølsa, som me seier på norsk, er eit av dei fem yndlingsdyra mine.

Nei, det er ikkje noko vakkert dyr, men eg er djupt fascinert av forsvarsstrategien. Dette dyret lever jo på botnen av havet og et sand. Når det vert angripe, har det rett og slett ein strategi med å by fram ein liten bit av seg sjølv, for så å regenerera den delen seinare.

Sea cucumbers (Holothuroidea) eject parts of the gut in order to scare predators. The gut can then be regenerated in a few days by cells in the interior of the sea cucumber [*]

Mormor var frå Oslo (eller, rettare, Østre Aker), men så lenge eg kan hugsa sa ho at “eg kjenner meg ikkje att i Oslo lenger” (ho flytte vel derifrå i 1950 eller -51, om eg ikkje reknar heilt feil). No har eg budd i Oslo i ni år, og det same held på å skje rundt meg.

Det siste nye er at dei har bestemt seg for å byggja om Oslo S og Postens brevsentral til nokre science fiction-monolittar. Store delar av Grønland er allereie tettbygd med “moderne” husvære (ca. åtte etasjar), og det er snakk om å gjera det same med resten. I tillegg kjem Operaen, og nybygga til Munch-museet og Deichmanske. Og det er berre i denne delen av sentrum (Oslo S/Grønland/Bjørvika).

Eg veit ikkje heilt kva eg meiner om alt dette. Eg liker nye og store bygg, men her nede i “nye sentrum” tykkjer eg at det vert litt trangt, planlaust, menneskefiendsleg og mange glas- og stålmonolittar. Dei nye bustadhusa ser ikkje så koselege ut, heller. Eg saknar ein stor park, eg. Ein skikkeleg park, ikkje berre ein grasplen og nokre tre. Slike parkar trengst, men me treng noko som tilsvarar Frognerparken – ein litt stilig, designa park.

Dessutan saknar eg ei nettside der eg kan få oversyn over alle dei nye utbyggingsprosjekta som er på gang og sjå dei i samanheng.

Fyrst fekk Facebook alle til å slutta å blogga, og så fann alle ut at Facebook var for mykje styr og stress. Det burde vera eit godt argument for å friska opp att denne bloggen, men eg veit ikkje om eg orkar. Kanskje eg rett og slett skal leggja han på is. Det trur eg hadde vore ein god idé.

Då var eg på Facebook — eg òg. Førebels har eg ikkje etablert kontakt med andre enn dei eg snakkar med andlet til andlet, men me får sjå kva for gamle kjenningar som dukkar opp …