Det aldri kvilande anti-imperialistiske tidsskriftet Frontlinjer publiserer eit slags samandrag av houvdoppgåva mi som eg skriv for to år sidan.
Archive for the ‘Historie’ Category
Kva er solidaritet
Monday, October 5th, 2009Bruksretta forsking
Tuesday, August 11th, 2009Sjølv om eg ikkje, på nokon måte, deler synspunkta til dei som står bak bloggen “israelwhat.com”, skal eg vedgå at vart litt sjarmert av at dei ikkje berre siterer meg, men òg har omsett meg til engelsk.
(Eg trur dei greidde å leita fram dei minst juicy avsnitta i heile oppgåva mi, forresten).
Vellukka politisk strategi
Monday, December 15th, 2008I biografien om Jens Christian Hauge er det eit poeng Olav Njølstad verkeleg prøver å hamra inn: For leiinga i Milorg var noko av det viktigaste å gje nordmenn ei kjensle av å ha vore med på si eiga frigjering.
Heilt uavhengig av debatten om kva militær rolle motstandsrørsla eigentleg spelte, er det openbert at denne strategien var ekstremt vellukka. Det syner til dømes reaksjonane på kronikken Erling Fossen skreiv i Aftenposten 14.12.08.
Spor
Monday, September 22nd, 2008I helga skjøna eg at eg kanskje er patologisk historikar.
Turen gjekk til loppemarknad på Tonsenhagen skule, der fangsten fyrst og fremst var kjøkenstolar av typen me har bestemt oss for å samla på, og eit lite skrivebord til gjesterommet/kontoret. Dessutan gjekk eg gjennom vinylkassene og tok med meg det meste som var av klassisk musikk.
Ein god del på DG, sjølvsagt. Men òg mykje russisk på Melodya og tyske RCA- og EMI-utgåver. Pussig. Det fekk meg til å lura på kven den førre eigaren var. Ingen samlar, tydelegvis, samlinga var for sprikande og lita til det, og alt var heller ikkje i beste stand. Resten av platene vitna òg om ganske brei musikksmak. Melodya-platene var sikkert kjøpte i Sovjetunionen, men kva med dei tyske platene? Var dei ferieminne, eller hadde førre eigaren budd i Tyskland og teke med seg platene hit? Var tyske pressingar vanlege i Noreg?
Denne påska las eg ikkje
Tuesday, March 25th, 2008Når eg planlegg store høgtider og feriar, er det eit fast punkt på programmet å planleggja kva slags bøker eg skal lesa. Som om det er store mengder tid eg kjem til å føla eit desperat behov for å slå i hel.
Denne påska hadde eg tenkt å arbeida meg gjennom to bøker av Paul Kennedy: The Rise and Fall of Great Powers og Parliament of Man. Kennedy er ein nestor innan analyse på “grand strategy”-nivået, og etter å ha lese meg gjennom Norman Davies si bok om andre verdskrigen (ikkje overraskande handlar den fyrst og fremst om Polen) tykte eg det var på tide med litt amoralsk historieskriving att.
Uansett, eg kom førti sider inn i Parliament of Man. Ikkje vart det noko av møbelsnekringa heller. Påska gjekk med til The Wire og det store mysteriet: Korleis kan taket til Fru Hansen vera gjennomvått, og golvet vårt heilt tørt?
Innsikta
Thursday, April 19th, 2007No veit eg kvifor ein skal skriva ei hovudoppgåve før ein vert cand. philol.
Det er fordi nyutdanna historikarar skal vita at det ligg utruleg mykje smerte bak ei samanhengande framstilling på over hundre sider. Dei skal vita at det er tungt å syta for at ein ikkje motseier seg sjølv, får med alle relevante fakta og ikkje rotar seg bort.
Bookends er eit fint hjelpemiddel som held orden på referansane mine, og DevonTHINK er greitt til å systematisera store mengder kjeldeopplysningar, men det finst ikkje eit verktøy i verda som kan ta smerta vekk frå det å skriva.
(Det fine katalogiseringssystemet til DevonTHINK braut forresten saman i møte med norske samansette og bøyde ord, berre så det er sagt).
Om å vera historikar
Saturday, April 14th, 2007Det finst uendeleg med bloggar der folk skriv om ny teknologi, fortel om siste nytt frå heimen sin eller kommenterer dagsaktuelle politiske saker. Det er sjeldan eg ser historikarar som bloggar om fagfeltet sitt.
Peter Englund, som har spesialisert seg på populærhistorie om svensk 1700-tal, gjer det. Bloggen hans er ei fin blanding av personlege minner og observasjonar kring det å skriva historie.
Så får me sjå om eg kan verta historikar, ein eller annan gong.
Meir om BBS-Noreg (II)
Thursday, April 12th, 20072007-03-22 skreiv eg:
Det hadde vore interessant om nokon hadde laga eit oversyn over korleis det gjekk med det mild sagt aparte BBS-miljøet rundt Bergen etter at Internet-hausten (nesten det same som atom-vinter) kom over det.
I påska har svensk-bergensaren Peter Sunde stått fram som talsmann for The Pirate Bay. Saman med broren dreiv han ein Amiga-BBS i Bergen, som vart lagt ned då dei flytte til Sverige (eg trur det må ha vore sumaren 1992 eller 1993).
Diverre kan eg ikkje hugsa kva BBSen heitte. Eg brukte ein del tid der, utan at eg hugsar noko meir av det, heller. Det var ein typisk “nattbase”, der BBS-maskina vart kopla til heimetelefon-linja om natta. Slike ordningar var vel fyrst og fremst aktuelle for ungar som ville driva eigen BBS, men ikkje hadde råd til ei eiga telefonlinje.
Skattejakta held fram.
Meir om BBS-Noreg
Thursday, March 22nd, 2007Jan Fredrik Hovden, «Elektroniske oppslagstavler (BBS) i Noreg
Eit forsøk på å konstruere eit felt for personleg datakommunikasjon ved hjelp av Pierre Bourdieu sin praksisteori.», Hovudfagsoppgåve i sosiologi, Universitetet i Bergen, 1997.
Sosial kapital
Thursday, February 8th, 2007I dag kom eg over ei ganske artig sak i Dagbladet Magasinet (nettutgåva)
Det evige spørsmålet er altså kvifor økonomiane i dei nordiske landa går så bra. No har nokre danske forskarar (tilsynelatande er ingen av dei økonomar, kva konklusjonar me no skal dra av det) skrive ei bok der dei hevdar at den sosiale kapitalen, altså eit samleomgrep for kor velfungerande eit samfunn er, er ein viktig del av “ressursgrunnlaget” til ein økonomi.
- Summen av det ofte uformelle samarbeidet som daglig foregår på kryss og tvers mellom borgere, mellom borgere og velferdsstat, og som hviler på tillit og normer bygget opp gjennom en lang historie.
No er det vanskeleg å seia så mykje fornuftig etter berre å ha lese ein avisartikkel om ei populærvitskapleg bok (moral: du kan sikkert seia noko særleg etter å ha lese eit blogg-innlegg om ein avisartikkel om ei bok, heller), men eg lurer på kor mykje forklaringskraft dette har. Altså, kan ein slå saman ganske komplekse historiske føresetnader til ein “verdi” ein kallar “sosial kapital”?
