Eg har aldri vore statist før, og eg var imponert: dei som arbeidde med produksjonen var utruleg flinke. Dei greidde å instruera eit tjuetals statistar heilt utan roping og skriking, og sjølve opptaket var så naturleg at det nesten vart eit antiklimaks.

Inspirert denne opplevinga måtte eg sjølvsagt sjå på bakomfilmane til NRK-serien Kodenavn Hunter 2. Eg gler meg, men ikkje fordi Hunter 1 var så enormt bra (berre sånn middels). Eg gler meg fordi det er artig å sjå norsk TV-krim som er med stort scope og litt sjølvtillit. Og det hjelper å vita at dei som lagar slikt er folk som er veldig trivelege sjølv med uvesentlege statistar.

PS: Serien der me medverka var nok av noko mindre format …